Osnovna streličarska terminologija:

bow - luk
compaund bow - luk sa kamovima
arrow - strijela
arrow point - vrh
fletching - pera
nock - jahač tetive
rest - ležište strijele na luku
bow string - tetiva
bow tip - vrh kraka
serving - završnica tetive
riser - srednji dio luka
sight - nišan
peep sight - zadnji nišan
sight windou - prozor luka
nock point - marker za strijelu na tetivi
tab - zaštitnik za prste
gloves - zaštitna rukavica
armguard - štitnik podlaktice
release - okidač
qiver - tobolac
owerdraw - pomoćna šina na luku omogućava korišćenje skraćenih strijela
stabilizer - stabiliziciona šipka - teg

1. Strijela

U drevna vremena pravljena je od drveta uzimanog izvorno iz prirode (kedar, balza...). Iskustvo je pokazalo da dobre osobine ima bagremova mladica. Vrhovi su bili od kamena i kosti, a perca od kože i perja.
Danas su se strijele primjenom savremenih materijala približile idealnom. Prave se od: drveta, aluminijuma, karbona, aluminijum-karbona, aluminijum-magnezijum, za ribolov od fiberglasa.
Najjeftinije su drvene (za vjezbu, slabije lukove) - do 5 eura
Bolje i skuplje su od aluminijuma i njegovih legura - od 5 do 20 eura
Najskuplje-najbolje karbonske i njegove kompozitne kombinacije od 8 do 100 eura
Od strijele se traži da izdrži velika naprezanja- propulzivne sile koje joj saopštava tetiva i dijelovi o koje se tare. Da bude određene savitljivosti (spajna) u odnosu na snagu luka, da bude izbalansirana, ravna, iste debljine zida, određene težine za snagu luka, dobro postavljenih perca. Težina je veoma bitna, jer lakše strijele oštećuju krajeve luka, a teže imaju lošije performanse. Takođe mora biti i određene dužine. Ovo je dosta individualno zbog tjelesnih karakteristika, dužine se kreću od 25 do 33 inča. Ako nemate spravu za mjerenje poslužite se metodom obilježavanja. Nategnete luk pravilno, markerom označite strijelu. Strijela treba da dopre do kraja luka.
Treba napomenuti da se lovačke strijele ostavljaju duže za oko 15 mm, da bi se izbjegle povrede.

Oznake strijela
Aluminijumske strijele prave se u 2 izvedbe i označavaju sa: 1.X7(čvršće), 2.XX75(mekše)
Dimenzije se označavaju sa 4 cifre. Od 1813 do 2514. Prva dva broja su prečnik strijele u inčima(1 inc=2.54 cm), druga dva broja su unutrašnji prečnik. Razlika daje debljinu zida strijele. Tako je strijela oznake 1813 u stvari 0.18 inca = 4.57 milimetara i 0.13 = 3.3, razlika je debljina zida i iznosi 1.27 mm.
Sada je potrebno odrediti strijelu za luk koji posjedujete. Snaga lukova mjeri se u engleskim funtama ( 1 funta = 453 gr). Luk snage 65 - 70 funti dužina natega 30 inča po Eastony možete koristiti strijele sa oznakom XX75 , 2314 , 2216 , 2217. Najadekvatnije su 2216. Za isti luk Easton po svojim tablicama preporučuje i karbonske strijele sa oznakom 400, 423, 398, 443 - najadekvatnija je 423.
Dužina strijele ima veliki uticaj na preciznost. Ako je suviše duga dolazi do pojave streličarskog apsurda, nastaje zbog prevelikih dejstava propulzivnih sila na samu strijelu. Strijela se njiše desno, zatim lijevo i tako naizmjenično, da bi se poslije petnaestak metara smirila i nastavila let pravo. Da bi se ovaj efekat ublažio koriste se plungeri i inercioni restovi, o čemu će biti riječi kasnije.
Samo adekvatna strijela izvuče maksimum iz luka i jedino sa njom je moguće postići najbolje rezultate.
Riječ - dvije o firmama koje ih proizvode. Postoji ih mnogo, a najpoznatije su :Easton(SAD), Diva(Fra). Naravno i strijele se, kao i sve drugo, prave u bezbroj kombinacija i boja, pa ćete pored dužine, težine strijele, koje morate ispoštovati, moći da birate boje perca, vrhove i nokove. Za početnike savjet: što drečavije fluo strijele zbog lakšeg pronalaženja na terenu.

2. Lukovi(BOWS)

Najinteresantniji dio teme o streličarstvu jesu lukovi, zato će se na ovaj dio obratiti najviše pažnje. Najkraće rečeno danas postoje tri kategorije, ustvari ima ih više, ali ovo su najčešći:

- Long bow (dugi luk) jednodjelni
- Refleksni (duplo zakrivljeni) recurve, čitaj (rikrv) Take down trodjelni olimpijski luk.
- Compound luk
Današnji moderni lukovi se pojavljuju od 30-tih godina prošlog vijeka. Compound od 60-70-tih godina.
Izrađuju se u svim mogućim bojama i varijantama, kao i veličinama i snagama. Snage se kreću od 20 do fantastičnih 100 funti. Samostreli i preko 250 funti. Najviše ih proizvode u Americi i Engleskoj, ali se u zadnje vrijeme probijaju i Koreanci. Pored njih, prave ih i mnoge lokalne firme u svijetu.
Neke od najeminentnijih svjetskih firmi su:
Hoyt, Beer, Jennings, PSE, Mathews, Barneet, Marksman, Oneida Eagle, Reflex, Darton, Buck Master, Alpine, Genesis, Bromning, Person, Win&Win, Wings . . .
Za sada nije poznato da li neki od korejskih proizvođača pravi compound lukove. Najpoznatiji su po olimpijskim.
Slijedi detaljniji opis dio po dio luka, koji ćete moći bez problema da pratite, budući da u rječniku imaju sva terminološka pojašnjenja i prevodi.
Najbolje je opisati compound luk, jer sve što on ima, imaju i drugi tipovi. S tim da neke dijelove ima samo on.
Compound luk je najbolji luk. Najlakše ga je prepoznati po prenosnim excentrima. Glavna prednost ovih lukova je u tome što pomoću njih u zadnjoj trećini natega redukuje silu potrebnu da se luk drži u napetom stanju i do 80%. Ovim dobija viseštruku pomoć u odnosu na klasične lukove, jer omogućuje duže i preciznije nišanjenje sa mnogo jačim lukovima, kao i natezanje sa istim.
Postoje okrugli točkići sa osovinom u ekscentru (kamovi)
Malo ekscentrični (energieccentrics) Takođe sa osovinom u ekscentru.
Sasvim ekscentrični (cams) kao i solo cams najnovije generacije.

3.Tetiva (STRING)

Tetive se danas prave od sintetičkih vlakana, 100% poliester (trgovačko ime dakron), fastflight i kombinacija gumiranih sajli - kablova. Izrađuju se procesima polikondenzacije i polimerizacije. Dakron se više koristi, iako ima malu istegljivost (do 3%) što je nepoželjno kod tetive, ali se u simbiozi sa materijalima krakova bolje ponaša, manje ih oštećuje. Za razliku od njega Fastflight nema istegljivost. Pravac repera na tetivi kod njega je skoro idealno ravan, te je i preciznost nešto bolja. Mana mu je što brže oštećuje limbove.
Tetiva je veoma bitan segment, od nje se traži da bude što tanja, što manje istegljiva, da izdržava enormne napore istezanja, ne oštećuje krakove, da je u stanju da to učini što više puta. Pored primjene novih i boljih materijala, ona je i dalje potrošan dio.
Sistem upredanja i postavljanja se najbolje uči kroz praksu.

4. Krakovi (LIMBS)

Pogađajte šta se od njih traži? Da budu sto lakši, što elastičniji, da što kasnije dođu do zamora, oštećenja, pucanja, da budu ujednačene snage, da što bolje podnose vibracije, da budu laki za obradu, zamjenu, jeftini, što jači...
Kroz historiju radili su se od drveta , roga, čelika... Danas se rade od prirodnih i vještačkih materijala. Ti materijali su uglavnom ugljeničnog sastava. Komercijalni nazivi su:
- karbon,karbon grafit, magnezijum, zentron, biaskarbon i njihove kombinacije
- polimeri:fiber, fiberglas, pleksiglas, dainema, kevlar
- keramika
Obični lukovi i većina takmičarskih su pretežno napravljeni od drveta ojačanih fiberglasom, kevlarom, staklenim vlaknima. Ima ih svih dimenzija i konstrukcija, na primjer deblji na početku i kraju, širi u sredini, split-lin prorezani u sredini itd... Uglavnom svi se rade u laminatnoj tehnologiji.

5. Srednji dio - RAJZER (RISER)

Namijenjen je da drži sve dijelove luka u cjelini. Od njega se traži da je čvrst, termostabilan, upija, trpi i kanališe vibracije, ergonomičan, precizno izrađen.

Nekada kao dio nisu ni postojali, kasnije su se pravili od drveta. Razvojem opreme javila se potreba za dijelom koji ce sve sjediniti. Danas se takođe rade od drveta, aluminijumskih legura( aluminijum - magnezijum, duraluminijum) mesing, plastika, guma... Na njega se montiraju i svi dodaci modernog luka, karakterističan je dio koji se zove Windou - dio na koji se montiraju rest, nišan...
Izrađuje se u svim mogućim veličinama, bojama, konstrukcijama i kombinacijama svega ovoga. Sortiraju se po veličini, koji je jedini bitan parametar na koji se mora obratiti pažnja pri kupovini. Generalno lovački su kraći, a takmičarski duži.

6. Oprema

U opremu koja se montira na luk spadaju:
- nišan
- rest
- stabilizator
- tobolac

Oprema koja se nosi:
- rukavice
- tab
- okidači
- štitnici

NIŠAN- SAJT (SIGHT, PEEPSIGHT)
Postoje mehanički i optički. Zbog mnogobrojnosti dat je opis samo osnovnih.
Mehanički nišan sastoji se od zadnjeg (peepsight), montiran je na tetivi i prednji, koji se sastoji od pinova- nišanske tačke. Postoje svjetleći, podesivi, fiksni, mali, veliki, u obliku tačke, krstića...
Optički je više sličan uveličavajućem sočivu ili nekoj vrsti dioptera. Rade se od 0.5% do 2.5% uveličanja( ima izuzetaka ). Obično im je dodata horizontalno- vertikalna libela, digitalna, mehanička... Takođe ima zadnji nišan na tetivi.
DRŽAC STRIJELE NA LUKU- REST (REAST)
Namijenjeni su da drže strijelu na rajzeru, tako da prilikom pucanja ima što manje tačaka dodira i trenja. Sastoji se iz raznih poluga, točkića, opruga, žica, mehanizama za podešavanje. Dobra su rješenja sa kvikerima dio koji se sam pomjera pod dejstvom opruge kada odapnete strijelu. Postoje i oni sa senzorima koji aktiviraju kviker u najpogodnijem trenutku. Lovci često koriste ower draw - pomoćna šina koja omogućava korišćenje kraćih i brzih strijela.
STABILIZATOR (STABILIZER)
Namijenjeni su za odvlačenje i skidanje vibracije. Umirivanje čitavog luka prilikom okidanja. Kao i svega drugog, ima ih bezbroj modela i vrsta. Rade se od: gvožđa, mesinga, olova, tombaka, olova, gume, žive, karbona. Produžavaju radni vijek luka.


RUKAVICE
Nikakva mudrost. Troprsta kožna rukavica koja štiti prste kod natezanja tetive.
ŠTITNIK ZA PRSTE- TAB
Ista namjena, s tim što se izgrađuje u vidu pločice od tvrde plastike ili kože.
OKIDAČ RILIS (RELEASE)
Ima ih more modela. Namijenjeni su za "posredno" natezanje tetive. Imaju sistem kliješta, poluga, pomoću kojih se zateže tetiva. Na njemu postoji obarač za koji je potrebna jako mala sila za okidanje.
Sa njim se greške strijelaca svode na minimum. Ako se mislite takmičiti, obavezno nabavite jedan.
ŠTITNIK ZA RUKU, GRUDI -ARMGARD(ARMGARD)
Jeftin, ali neophodan rekvizit. Radi se od kože, PVC-a, plastike, platna. Namijenjen za zaštitu podlaktice, grudi, od udarca tetive.
Uz sve ovo postoji i mnoštvo sitnih pomagala i druge galanterije , od kojih su neke nepotrebne. Nude se futrole, stalci , obuća, odjeća, sjenila za oči, laserski daljinomjeri, kutije, vosak za tetive, oštrači, alat za montažu...


Između firmi koje proizvode ova čuda moderne tehnologije postoji industrijska špijunaža, mnogo se ulaže u razvoj novih tehnologija i materijala, te u budućnosti možemo očekivati svašta. Ako vas interesuju cijene, lukovi se kreću od skromnih 100, pa sve do 2.000 -2.500$, može i više sa opremom. Strijele se kreću od 5 do 150$.

1. Stav Streličar stoji u uspravnom i opuštenom položaju, sa jednim stopalom zakoračenim preko linije gađanja. Stopala bi trebalo da budu razmaknuta u širini ramena, a težina podijeljena srazmjerno na obje noge tj. stopala. Što će održavati balans i održavati tijelo stabilno. U toku gađanja tijelo treba držati u istom položaju stalno vodeći računa o balansu. Ako tetiva zakačinje grudni koš, streličar bi trebao da koristi Otvoren stav.
2. Namještanje Strijele Budite sigurni da je obilježeno pero okrenuto prema vama , kako ne bi zakačio u rest prilikom ispaljivanja, i provjerite da je nok lijepo legao na tetivu. Tijelo strijele namjestite na Rest.
3. Natezanje i Držanje Luka Kod Rikrv (olimpik) stila, tetiva se nateže sa tri prsta kažiprst, srednji prst i domali, koristeći pritom Tab (koznu zastitu). Kažiprst hvata tetivu iznad, a srednji i domali ispod noka strijele. Savijte prste oko tetive tako da tetiva dodje u predio prvog zgloba navedena tri prsta. Držite dovoljno prostora između kažiprsta i srednjeg prsta, tako da ne dodiruju nok strijele ( Ovo moze izazvati 'Pinching' strijele ). Držite tetivu trudeći se da vam je šaka što više opuštena. Postavite palac unutar šake, tako da ga možete osjetiti na vratu u punom nategu. Nategnite tetivu malo, tako da možete da pripremite prste za natezanje( tzv.Pred Nateg). Tokom natega i u toku ankerisanja, najvecu silu držaće srednji prst oko polovine ukupne sile, a najmanje domali prst .
Uhvatite GRIP luka šakom tako da centralna linija izmedju palca i kažiprsta se poklopi sa centralnom linijom gripa . Korijen mišića palca treba da se osloni na centralnu liniju gripa. Prilikom natega cjelokupna sila treba da se prenese preko mišića palca na ostali dio ruke. Palac i ostali prsti trebaju biti opušteni. A Traka ili vezica koja se postavlja na zglob i oko gripa treba biti postavljena tako da poslije opaljenja zadrži luk u našim rukama. Najbitnije je da memorisemo položaj šake tako da uvijek bude isti.
4. Rame i Pre Nateg Izgurajte naprijed prednju ruku i pozicionirajte šaku koja se oslanja na grip, zatim podignite luk i zadnju ruku zajedno uvis kao što je pokazano na slici. Zadržite prednje rame u normalnom niskom položaju. (Ramenu nije dozvoljeno da se rotira ili povlači unazad jer bi time smanjili dužinu natega) Zarotirajte zglob lakta na lijevoj ruci kako bi tetiva imala slobodan put po opaljenju, a vi izbjegli povredu.
5. Natezanje Iz Pre Nateg pozicije upotrijebite leđne mišiće kako bi doveli zadnji lakat unazad, u jednoj laganoj kretnji sve dok nismo doveli šaku do Ankerisanja. Cjelokupni položaj tijela treba da ostane isti tokom ove faze. Dovucite tetivu i zadnju šaku do brade, ne pomjerajući pritom položaj glave. Jednaka težina guranja Gripa i držanja tetive držaće vaše tijelo stabilno.
6. Ankerisanje Ankerisanje je polozaj kada je ruka pozicionirana na bradi, a Tetiva dodiruje lice. Izuzetno je važno da kažiprst dodiruje donji dio brade, palac dodiruje vrat i tetiva dodiruje vrh brade i vrh nosa . Cio skup ovih pozicija je vrlo važan, jer igra ulogu zadnjeg nišana, znači treba biti apsolutno isti, koliko je to moguće. Ovaj položaj takođe igra važnu ulogu oko dužine natega, svaka i najmanja promjena kod ankerisanja dovešće nas do vidljive greške.